Sommige plekken blijven aan je trekken

Voor mij is een plek op de Kampina heel bijzonder, namelijk het grafmonument voor Pieter Gerbrand van Tienhoven. Hij was een van de grondleggers van Natuurmonumenten en speelde een belangrijke rol bij het behouden van de Kampina. Waar de heide dreigde te veranderen in een productiebos, koos hij ervoor om het landschap te behouden. En zo komt het dat de Kampina in 1924 aan Natuurmonumenten werd overgedragen.

Waarschijnlijk is deze plek voor mij ook zo bijzonder omdat mijn allereerste babyfoto hier is gemaakt. Ik, als klein jongetje in een blauw rompertje, bij precies dit monument.

Misschien kom ik daarom wel steeds hier terug, zoals ook vanmorgen. En dus niet alleen omdat het hier prachtig is.

Hoe dan ook: ik ben blij dat Pieter ooit besloot dat deze plek niet productiever hoefde te worden. Hij mocht gewoon blijven zoals hij was.

En dat is waarschijnlijk ook de reden waarom ik zo graag met mijn cliënten naar deze plek toe wandel. Want dan kan ik telkens zijn verhaal vertellen. En dat verhaal zorgt ervoor dat een gesprek over werk of keuzes een ander perspectief kan krijgen.

Want wat deze plek mij telkens weer leert is dat niet alles veranderd hoeft te worden. Sommige dingen zijn het waard om te bewaren. En het helpt dus om daar gewoon even bij stil te staan.

Dus Pieter Gerbrand: dankjewel voor deze waardevolle les en voor deze prachtige plek ❤️